De ontwikkeling loopt soms net iets anders.
Dit kan ontstaan zijn doordat een kind de mogelijkheden niet heeft gehad zich dingen eigen te maken. Zoals bij een kind dat veel ziek is geweest, of veel heeft gehuild.  Een kind wat nooit de rust heeft kunnen vinden om te zitten spelen kan ook niet leren om in detail te kijken naar bepaalde aspecten. Ook zal het nooit geleerd hebben zijn gedachten te ordenen.
Maar ook kinderen die door andere redenen hun denken en waarnemen anders hebben ontwikkelt, zoals adoptiekinderen die soms geen voorbeeld hebben gekregen.
Of  kinderen die door hun eigen gedachten of intuïties de werkelijkheid een beetje kwijt zijn geraakt. Deze kinderen kunnen moeilijk dingen  in de praktijk uit proberen.
Ook zie je vaak blokkades bij kinderen die op bepaalde gebieden vlotter zijn zoals zich erg goed kunnen uitdrukken in de taal maar nog niet weten wat de gevolgen zijn van de woorden die ze vertelt hebben. Dus emotioneel het niet goed kunnen bevatten. Ook kinderen die zich wat langzamer ontwikkelen kunnen frustraties oplopen.

Enkele kinderen kunnen zich geen voorstelling maken van een geheel, zien maar een stukje van het voorwerp. Denken vanuit wat ze wel zien in plaats van zich voor te kunnen stellen wat er aan de achterkant zit, wat niet zichtbaar is.  De kinderen kijken vanuit hun eigengezichtsveld in plaats van dat ze zich in iets of iemand anders kunnen verplaatsen.  
Ze herkennen geen vormen, gelijkvormigheid of kunnen voorwerpen niet spiegelen.
In de meeste gevallen compenseren deze kinderen het door andere tactieken in het leren toe te passen, als je een strategie uit je hoofd leert kom je een heel eind.
Sommige kinderen lopen  vast. Je ziet dan op bepaalde gebieden problemen ontstaan, het ruimtelijk inzicht is te weinig om op rekengebied verder te komen. Of de letters worden omgeklapt en de d en b worden niet herkend.

Soms zijn er geen aanwijsbare redenen te vinden, maar laten kinderen doormiddel van hun gedrag  zien dat ze tegen problemen aanlopen.